Norveška kuća

Kuća srpsko-norveškog prijateljstva, poznatija i kao Norveška kuća, nalazi se na istočnom ulazu u Gornji Milanovac i to sa Ibarske magistrale. Nekada se zvala Kuća jugoslovensko-norveškog prijateljstva, ali je 2008. godine njen naziv promenjen sobzirom na to da je svih 19 ogranaka društva upravo iz Srbije.
U današnje vreme malo ljudi zna da je za vreme Drugog svetskog rata, tačnije 1942. godine, više od 4000 Jugoslovena, od kojih je 3840 ljudi bilo iz Srbije, a iz Gornjeg Milanovca njih 40, deportovano u nacističke logore u Norveškoj. Samo njih 1660 je uspelo da se spase i to najviše zahvaljujući domaćem stanovništvu koje im je pomagalo u hrani, odeći, lekovima i drugim potrepštinama. Neki su logoraši uspeli čak i da pobegnu uz pomoć Norveških prijatelja.
Društvo je osnovano 1969. godine u Nišu, a činili su ga bivši logoraši i predstavnici Norvežana koji su im pomagali. Ideja da se izgradi pomenuto zdanje potekla je od aktivista ovog društva, međutim prvobitna namera je bila da se kuća sagradi u splitu. Od toga se odustalo i Šumadija je izabrana. Objekat je zamišljen kao spoj norveške i srpske kulture, a arhitekta Aleksandar Đokić je sredinom 80-ih prošlog veka proveo šest meseci u Norveškoj kako bi pronašao jedinstveno rešenje koje u jednoj građevini spaja vikinški brod i staru srpsku brvnaru.
Kuća je izgrađena 1987. godine i 90 odsto nje je od drveta. Sva drvena građa je isečena i obrađena u Norveškoj, a ovde je montirana. U sklopu kuće se nalazi sala za priredbe i skupove, ugostiteljski prostor i muzejska zbirka sa eksponatima iz zloglasnih nacističkih logora u ovoj zemlji. Takođe je i sedište Društva.
Slična organizacija osnovana je i u Norveškoj još 1945. godine i do 2010. se zvala Norveško-jugoslovensko društvo da bi te godine promenilo ime u Društvo prijateljstva NorveškeZapadni Balkan.